الـــهه مهربون

منتظر نباش كه شبی بشنوی  از این دلبستگی های ساده دل بریده ام ! كه عزیز بارانی ام را ، در جاده ای جا گذاشتم ! یا در آسمان ، به ستاره ی دیگری سلام كردم ! توقعی از تو ندارم ! اگر دوست نداری در همان دامنه ی دور دریا بمان ! ...هر جور راحتی ! باران زده ی من !.... همین سوسوی تو از آن سوی پرده ی دوری برای روشن كردن اتاق تنهای ام كافی است من كه این جا كاری نمی كنم فقط گهگاه گمان دوست داشتنت را در دفترم حك می كنم

همین !