الـــهه مهربون

با سلام

عيد غدير خم را به همه دوستان تبريك ميگم

اميدوارم مولا هميشه يار و ياور همه عاشقاش باشه

یادته اون شب آخر من کنار تو نشستم

گفتی هرچی بود تموم شد تو خودم صدبار شکستم(شکستم)
گفتی اون حرفای آخر راه ما جدا شد از هم

اگه تا روز قیامت دیگه چشماتو نبینم
گم میشم تو شهر رویا تا تو رو اونجا ببینم

یه خدا قسم که هرگز عاشق کسی نمیشم

شب رو تو دلم نشوندی

شب سرد بی وفایی

توی راه بی صدایی
نرسیدیم ما به آخر

قسمت ما شد جدایی
من که عاشق تو بودم

یار صادق تو بودم
توی دشت آرزوهات

من الهه  تو بودم
پس چرا چشماتو بستی

چرا قلبم رو شکستی
ندارم جز تو وجودی

تویی رنگ همه هستی
می باره چشمه نورم

می خونه دل ویرونه ام

من و این غم جدایی
دیگه نیست راه رهايي

خیلی سخته بی تو بودن
نفرین به بی وفایی

بهترین شعر رو برای تو نوشتم

چون که با عشق اومدی توی سرنوشتم

من و تو یکی شدیم از روز اول
حس ميكردم خیلی شادم تو بهشتم

از ته دل تو رو خواستم همه بود و نبودم
دست و پا بسته فقط عشق تو بودم

حالا رفتی از کنارم دیگه ......
مثل گلها بهار بیقرارم

سلام خدمت تمام دوستان عزيزم.....

  من را شرمنده اين همه لطف و محبت و صفا كرديد ...

 من انشا خوبي ندارم و نميتونم احساسمو خوب بيان  كنم  .

 هيچ وقت فكر نميكردم  كسي براي خواندن مطالب من بياد براي دل خودم ميگفتم...

حالا  با مجموعه از دوستان با محبت آشنا شدم ...

 به خودم  ميبالم و خوشحالم ...........

شما جزو بهترينها براي من هستيد و اين وبلاگ  يادگار از من هست  ...
من خام بودم و پخته شدم  و آخر سوختم اين جمله رو امروز از زبان محمد علي كشاورز شنيدم   براتون گفتم .

رويا جان سفر به سلامت اميدوارم در كنار خانواده گرامي خوش بگذره  انشالله در فرصتهاي بعدي ........

زياد سرتون رو به درد نيارم  .

 بي نهايت سپاسگذارم و براي همه آرزوي  سلامتي , خوشبختي , موفقيت و شادماني ميكنم .

 دوستتون دارم ......... 

دلسوخته تر از همه سوخته گانم

از جمع پراکنده رندان جهانم

در صحنه بازیگری، کهنه دنیا

عشق است این کهنه قمار من بازیگر آنم

با آن که غم باخته در وادی عشقم

بازنده ترین هست در این جمع نشانم

ای عشق، از تو زهر است به کامم

دلسوخت، تن سوخت، ماندن حرامم



عمریست که می بازم و یکبار ندارد

اما چه کنم عاشق این کهنه قمارم

ای دوست مزن زخم زبان جای نصیحت

بگذار ببارد به سرم سنگ مصیبت

من زنده از این جرمم و تو ذبح مجازات

مرگ است مرا گر بزنم حرف ندامت

باید که ببازم، با درد بسازم

من در به در عشقم و رسوای جهانم

چون سایه به دنبال سر عشق روانم

او کهنه حریف منو من کهنه حریفش

سرگرم قماریم و او رو سر جانم

هميشه با كسي دوست شو كه دلش بزرگ باشه

تا تو

براي اينكه تو قلبش جا بشي خودتو كوچيك نكني

شعرهايم شايد...از دلي بر آمده و به دلي نشسته....

 
شاعر شعراي من پنجره ها رو بست و رفت...!!!